புரிதல்..
கண்ணீரில் தொடக்கி
புன்னகையிலும்..
புன்னகையில் தொடக்கி
கண்ணீரிலும்..
முடியலாம்...

புரிதல்..
என்னில் இருந்தான
உனது முடிவு..

நாவில் இருந்தான
வார்த்தைகளின் புரிதலை...
உண்மையில் இருந்தான
பொய்யின் புரிதலை...
ஆணில் இருந்தான
பெண்ணின் புரிதலை..
எதிலும் இருந்தான
அத்தனை புரிதல்களையும்..
வெறுமை நிரம்பிய
வெள்ளைத்தாள்களில்
விரல்கள் உதிர்த்துவிடுகின்றன....

எனக்கும் தெரியும்
உனது புரிதல் பற்றி..
நமது புரிதல் என்பது
போடப்பட்ட புள்ளியின் பின்
போடப்படும் அடையாளங்கள்...

புரிதல் என்பதைப் பொறுத்து

ஒரு துளி மழை - பின்
மீண்டும் பிரபஞ்சம் ஆரம்பம்....

ஒரு மணியில் இருந்து
சில பருக்கைகளை பெற்றுவிட
எத்தனை போராட்டம்...
அண்டம்... ஆகாயம்...
இரண்டுக்கும் நடுவில்
ஒரு உலகப்போர்..
தண்ணீர் வேண்டி கண்ணீர்
கொட்டும் எம் உழவர்
வாழ்வில் தினம் தினம்
உலகப்போர்தான்...

பொங்கல்... இப்போதெல்லாம்..
கவலைகளின் பொங்கலாகவே
முடிந்துவிடுகிறது....

தமிழ்நிலா

காற்றுவெளி 2014

நடந்து போகையில்
கடந்திருந்தது ஒரு கல்..
அழைத்தது
கடவுளின் எச்சம் என்றது..

கல் எடுத்து சிலைவடித்து..
கருவறையில் சிறையிலிட்டு
கடவுள் என்று சொல்லிட்ட
கல்லின் எச்சம் அது...

ஊர்கொரு குடிலமைத்து
கோவில் என்று பெயருமிட்டு..
அண்டத்தை அடையாளத்துக்குள்
அடக்கிட நினைத்திட்ட
மடமையின் எச்சம் அது...

இன்னும் சொல்லிற்று...
பாசாங்கு சொலிற்று...
கருவறையில் கன்னியுடன்
காமுறும் கயவர்களை
நம்பும் எம் மடமை சொலிற்று...

கொட்டும் காணிக்கை
கோடியில் குறையவில்லை..
நிறையும் பைகள்
எதிலுமே குறைவில்லை....
கடவுளுக்கு முன்னாலே
பங்குகள் பிரிவதாய்
எல்லாம் சொல்லிற்று....

மணி ஒலித்தது
சிரித்தது அந்த கல்...
என்னவென்று வினவினேன்...
கடவுளின் உணவு நேரம் என்றது,

மணி அடித்திட உணவு
சிறையிருக்கும் கடவுளுக்கும்..
சொல்லி சிரித்தது...

நீ கூட கடவுள் தான்
உளியின் வலிகளை
பொறுத்துக்கொள்கிறாய்...
என்றேன்... மீண்டும்
மண்ணுக்குள் சென்று
உறங்கிக்கொண்டது...
ஏதும் சொல்லாமல்.....

பின் குறிப்பு- கடவுள் மனிதம் தொலைந்த அன்று  காணாமல் போய்விட்டார்...

தமிழ்நிலா
காற்றுவெளி February 2014

அழுகையும், சிரிப்பும் பரவிய
ஒலியடுக்குகளைக் கிழித்து..
திட்டுத் திட்டாக
கொட்டிக்கிதாக்கும்

வாடா என் நண்பனே
புறப்படுவோம்
இந்த உலகத்தை நாமே
துடைத்திடுவோம்...!!